คุณมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวไปหรือเปล่า

กุมภาพันธ์ 17, 2018, 11:29:28 PM *
ข่าว: TrueMoneyแลกเงินสด ทรูมันนี่แลกเงินสด ขายบัตรทรูมันนีวันนี้ 23 มิถุนายม 2560


เกมส์มัน ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิกด้วย SMS

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

Ran Assassin
      โปรโมชั่น    ของขวัญ   เสื้อผ้าเกาหลี   ของขวัญวันเกิด   
      โฆษณาป้ายละ 500    ป้ายโฆษณา   โฆษณาราคาถูก   Ads ป้ายละ 500   ติดโฆษณา
ติดต่อ Webmaster : 0829755777 Email : decha (@) me.com
ติดต่อโฆษณา ตำแหน่งใดก็ได้ ที่หน้าเวป, ปักหมุดกระทู้
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คุณมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวไปหรือเปล่า  (อ่าน 728 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
้honeyjung
บุคคลทั่วไป













« เมื่อ: มิถุนายน 30, 2009, 05:41:50 AM »


Ran Online
เศร้ามากๆค่ะ อ่านแล้วจะร้องไห้ Fire8
รักษาสิงใก้ตัวไว้ให้ดีที่สุดนะคะ

ค่ำคืนหน่ึง พระจันทร์ส่องแสงกระทบปุยเมฆบางๆ แลเห็นเป็นเงามืดของก้อนเมฆนั้น
มองไปมองมา มันคล้ายกับตัวอะไรซักอย่าง แต่ช่างเหอะ !
วันนี้ไม่รู้เป็นบ้าอะไร folkswakenนึกอยากจะมาเล่านิทานให้ฟังคลายเหงา
ความจริงแล้วก็ฟังมาจากคนอื่นอีกทีนึงอ่านะ
เห็นว่า มันอาจจะสะกิดใจ ให้ใครบางคนกล้าที่จะทำอะไรในสิ่งที่ ” อยากทำ ”
และหันมาใส่ใจ”คนคนนั้น” ก่อนที่จะสายเกินไป . . .

กาลครั้งนึง . .
นานมาแล้ว ก่อนที่จะมีฮิจเราะห์ศักราช (- -” ไม่เกี่ยวกันเล้ยย )
มีเด็กชายคนนึงถือกำเนิดขึ้นมาด้วยความรักความผูกพัน ของพ่อกับแม่

เมื่อเวลาผ่านไป . .
เด็กชายเติบโตขึ้น และก็ชอบเล่นซนตามประสาเด็กผู้ชาย
เขามักจะออกมาวิ่งเล่นซุกซนอยู่รอบๆต้นไม้ใหญ่ในสวนหลังบ้านเป็นประจำ

นานวันเข้า . .
เด็กชายรู้สึกผูกพันกับต้นไม้ต้นนี้มาก เพราะว่าต้นไม้ที่ให้ร่มเงาร่มรื่น อากาศที่ชื่นเย็น
ต้นไม้ก็ไม่เคยคิดท้อถอยในการปกป้องให้ร่มเงา
มันยังคงให้ความร่มเย็น รวมทั้งยอมเป็นที่ปีนป่ายแก่เด็กชายเสมอมา
และทุกครั้งที่มีปัญหาเกิดขึ้น เด็กชายน้อยคนนี้ก็มักจะมายังต้นไม้นี้เสมอ

จวบจนกระทั่ง . .
เด็กชายน้อยคนนี้ โตเป็นหนุ่ม ร่างกายแข็งแรง และพร้อมที่จะมีคู่ชีวิต
เช่นเคย เขานอนเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ต้นเดิม แล้วเขาก็เอ่ยพึมพำกับต้นได้ว่า :
“ข้าต้องการจะสู่ขอสาวสวยคนนึงมาแต่งงานด้วย เพียงแต่ต้องการเงินซักก้อนหนึ่งเป็นค่าสินสอด”
เมื่อต้นไม้ได้ยินดังนั้น ก็อนุญาตเด็กน้อยว่า :
“เจ้าก็เอาผลไม้ จากต้นของข้านี้ไปขาย แล้วเจ้าก็จะมีเงิน เพื่อนำไปขอสาวตามที่เจ้าต้องการ”
เด็กชายรู้สึกดีใจมาก ลงมือเก็บผลไม้ที่มีอยู่เต็มต้น นำไปขาย ได้เงินมามากมาย
และในที่สุด เขาก็ได้แต่งงานอย่างสุขสมหวังในบ้านหลังเล็กๆ
เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเสียจนลืมคิดถึงต้นไม้ และไม่เคยกลับไปนอนเล่นต้นไม้อีกเลย

ต่อมา . .
เด็กชายน้อยได้ให้กำเนิดทายาทเพิ่มขึ้นมา บ้านหลังเล็กที่เคยอยู่ก็ต้องต่อเติมให้ใหญ่ขึ้น
เขาระลึกถึงต้นไม้ได้อีกครั้ง และก็อีกครั้ง ที่ต้นไม้ต้องใจอ่อน :
“ข้าอนุญาตให้เจ้าตัดรอนกิ่งก้านสาขาของข้า เอาไปสร้างบ้านหลังใหญ่ให้กับครอบครัวของของเจ้าได้”
ในที่สุดเขาก็มีบ้านหลังใหญ่ และก็ใช้ชีวิตเพลิดเพลินในบ้านหลังนั้น โดยทิ้งให้ต้นไม้ใหญ่อยู่เพียงลำพัง

เวลาผ่านไปนานมาก . .
จนทายาทของเด็กชายน้อยเติบโต ต่างคนต่างพากันแยกไปมีครอบครัวของตัวเองไปจนหมดสิ้น
ความรู้สึกเหงาจับใจเกิดขึ้นกับเด็กชายน้อยที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยสูงอายุ
เขาเคยฝันไว้ว่าเมื่อถึงเวลานี้ เขาจะวางมือจากทุกอย่าง และออกไปหาความสนุกสนานให้ชีวิตบั้นปลาย
ตอนนี้ เขาต้องการเรือซักลำ เพื่อออกเดินทางท่องเที่ยว
เขากลับไปหาต้นไม้ และต้นไม้ก็เข้าใจถึงความปรารถนาของเด็กชายน้อย จึงเอ่ยอนุญาต
เด็กชายน้อยดีใจ รีบตัดเอาลำต้นของต้นไม้ ไปสร้างเป็นเรือ
เพื่อนำไปแสวงหาความสุข หาประสบการณ์ให้กับชีวิต
เด็กชายน้อยก็ล่องเรือท่องเที่ยวไป จนเพลินและลืมเลือนต้นไม้อีกตามเคย
ปล่อยให้ต้นไม้ต่อสู้กับลมแรง ฝน และธรรมชาติที่แสนโหดร้าย อย่างโดดเดี่ยวเงียบเหงาเดียวดาย

สุดท้าย . .
เรือของเด็กชายน้อยที่ใช้มานาน ก็ถึงเวลาต้องแตกสลายลง
จึงระลึกได้ และกลับไปหาต้นไม้อีกตามเคย
แต่คราวนี้สภาพของต้นไม้ทรุดโทรม น่าเวทนายิ่งนัก
เด็กชายน้อยมองต้นไม้อย่างรู้สึกสำนึกผิด
ตอนนี้สภาพของเด็กชายน้อยเองก็ไม่ต่างจากต้นไม้
ผมของเขาเริ่มมีสีขาว ฟันก็เริ่มหลุดร่วงไปทีละซี่ หู ตา ก็เริ่มจะฝ้าฟาง และกำลังป่วยเป็นโรค !

เขาอยากจะนอนเล่นเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ไม่มีโอกาสนั้นสำหรับเขาอีกแล้ว
เพราะต้นไม้ไม่มีร่มเงา ลำต้นก็ถูกตัด เหลือเพียงตอ และราก
น้ำตาหยาดสุดท้ายจากต้นไม้หลั่งไหลออกมา เสียงสั่นเครือเอ่ยขึ้น กับเด็กชายน้อยว่า :
“เราไม่มีอะไรจะให้เจ้าอีกแล้ว มีแต่รากที่กำลังจะเน่า ผุพังลง ไปในไม่ช้านี้
เจ้าจงรีบเอารากของข้าไปต้มเป็นยาสมุนไพร แล้วดื่มรักษาอาการเจ็บป่วยของเจ้าเถิด”
สิ้นเสียงนั้น เด็กชายก็สะอื้นไห้ทันที
เขาเพิ่งสำนึกและเล็งเห็นว่า ใครที่อยู่เคียงคู่เขามาตลอด ในยามที่มีปัญหา
เขาเริ่มรู้สึกผิด และรู้สึกเสียดายเวลา ที่ผ่านไป ซึ่งไม่อาจจะหวนกลับคืนมาได้
เขาพยายามนำรากของต้นไม้นั้น มาเพาะปลูกในพื้นดินอุดมสมบูรณ์ หวังจะคืนชีพให้มัน
แต่ในที่สุดแล้ว ต้นไม้ก็ตายจากไปด้วย ความอับเฉา







เครดิต http://folkswaken.bloggoo.com


.

แรนเถื่อน | เสื้อผ้าเกาหลี | แรงบันดาลใจ | Ran



Follow Decha Chanwirun Liang's board GadGetMaShow.com on Pinterest.
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Sitemap Decha Chanwirun เกมส์ออนไลน์ Game PC  
Thank SMF Security Check DMCA.com Protection Status



Google เข้าเยี่ยมชมหน้านี้ล่าสุดเมื่อ : กุมภาพันธ์ 05, 2018, 01:29:49 PM
ส่งข้อความหาเรา